سفرنامه تور ابرکوه مورخ 2 الی 97/1/4

سفرنامه تور ابرکوه
مورخ 2 الی 97/1/4
راهنما: سهیل صالحی


سفر به کویر همیشه خاطره انگیز بوده و هست. چرا که طبیعت و تاریخ منحصر بفرد کویر خالص و زلال است و با مهربانی هر مهمنانی رو در آغوش می کشد.
دوم فروردین با همسفران جان راهی شهر ابرکوه شدیم. در طول مسیر از علاقه هامون به زیبایی های ایران عزیز گفتیم و شنیدیم. چند نفر دوست داشتند کردستان رو ببینند، عده ای شیراز و گروه بیشتری هم مشتاق حضور در سواحل زیبای خلیج فارس بودند. و همگی لحظه شماری می کردند برای دیدن کویر مرکزی ایران.
روز سوم فروردین بعد از شهر آباده تابش نور خورشید ما رو از خواب اتوبوسی بیدار کرد تا از مسیر شهر ابرکوه بیشتر لذت ببریم. صبحانه رو در قلعه تیزوک نوش جان کردیم. صبحانه ی محلی از سبزی های ارگانیک مزرعه و شیر گاو تازه. قلعه تیزوک مربوط به زمان قاجار هست که امروز 12 خانواده در اون زندگی می کنند و علی امید پناه و خانودشون یک اقامتگاه محلی بی نظیر در قلعه راه اندازی کردند.



به شهر ابرکوه رسیدیم و کنار یخچال خشتی جمع شدیم. از ساز و کار یخچال های کویری ایران با هم صحبت کردیم.


از سرو ابرکوه دیدن کردیم. سرو تنومندی که حدود 4000 سال سرپاست و اتفاقات بسیار به چشم خود دیده، گرم و سرد روزگار را چشیده و پیروزی و شکست پادشاهان را شاهد بوده. با این همه خم به ابرو نیاورده و همچنان به راه خود ادامه می دهد. عکس یادگاری گرفتیم. به کوچه های شهر رفتیم و از فروشگاه صنایع دستی دیدن کردیم. معروفترین صنایع دستی ابرکوه چنته دوزی ست که از گره های کنار هم با سوزن درست می شود و واقعا استادانه و زیباست..
شهر ابرکوه هم مانند دیگر شهرهای بزرگ ایران مسجد جامع با شکوهی دارد که از جمله مساجد چهار ایوانی ایران است که به دوره سلجوقیان مربوز می شود. این مساجد دو محراب دارد که به دلیل اختلاف زاویه محراب دوم ساخته شده است. از این مسجد زیبا دیدن کردیم و به سمت رستوران محلی حرکت کردیم. ناهار خوشمزه ای خوردیم و استراحت دلچسبی کردیم.
یکی از معروفترین بناهای این شهر خانه ی آقا زاده است. خانه ای که با دره ای تودر تو و بادگیرهایش نظر گردشگران ایرانی و خارجی را به خود جلب می کند. بزگترین بادگیر ایران از لحاظ مساحت در همین خانه هست. بادگیر دوطبقه که به خوبی باعث تهویه هوای فضای گرم و خشک عمارت می شده است. در سال 93 برای حکایت از ثبت بادگیر ایرانی در فهرست جهانی یونسکو عکس بادگیر این خانه روی اسکناس های دو هزار تومانی چاپ شده است.


قدم قدم به راه افتادیم تا به گنبد عالی رسیدیم. گنبدی که در عین سادگی باشکوه و جذاب است. وقتی که به کنار برج رسیدیم تمام شهر زیر پایمان بود و از آنجا سرو کهنسال و بناهای مهم شهر رو می تونستیم ببینیم. این گنبد زیبا 1000 سال سن دارد و زیبا ترین نمونه مقرنس کاری سنگی در آن به کار رفته است.


بعد ازیک روز عالی به اقامتگاهمان در قلعه تیزوک برگشتیم دور هم جمع شدیم و به نوای مسیقی محلی گوش سپردیم. سازهای محلی سرنا و کرنا و تنبک لحظات شاد و به یاد ماندنی برای ما رقم زدند. بعد از خوردن شام که خاگینه و شامی محلی بود، آقای اکرمی عزیز برامون برنامه اجرا کردند. ایشون از نقال های هنرمند هستند که با داستان بیژن و منیژه روحمان را به عالم خیال پرواز دادند. بعد از این همه لذت و خوشی خواب به چشمانمان نمیامد. اما باید استراحت می کردیم و برای فردا آماده می شدیم.


صبح روز سوم صبحانه ی دلچسبی در مزرعه دامداری و کشاورزی خوردیم که نون تازه، تخم مرغ محلی، ارده، شیره و پنیر محلی برامون آماده کرده بودن. لذت خوردن این صبحانه ی کم نظیر با دمنوش نعنای تازه کامل شد.


راهی شهر ایزد خواست شدیم. در طول مسیر از مناظز بی بدیل کویر مرکزی که با کوه های مرتفع محصور شده بود دیدن کردیم.


وارد قلعه ایزد خواست شدیم. اولین بنای چند اشکوبه ای جهان که قدمت اون به زمان ساسانیان برمی گرده. این قلعه آتشکده، کتابخانه، چاه و حمام داشته که امروزه در حال تخریب هستند. همگی غرق سرک کشیدن به گوشه و کنار قلعه شده بودیم وعکس می گرفتیم.









تا اینکه یه حسی از درون ما رو به سمت ناهار رهسپار کرد. ناهارمون در یک اقامتگاه محلی با صفا آماده شده بود که خانواده ی آقای اعرابی اونجارو راه اندازی کردند. آبگوشت خوشمزه حسابی حالمون رو جا آورد و آماده برگشت به شهر کرج شدیم. در طول مسیر سرگرمی و توضیحات مختلف داشتیم. همسفرامون عکاسی کرده بودن و عکسارو با هم نگاه کردیم. بعضیا برامون شعر خوندن آواز خوندن. من هم در مورد سیاوش و داستان شب چهارشنبه سوری صحبت کردم. چونکه شهر ابرکوه رو به سیاوش نسبت می دهند. در آخر با دلی سرشار از شادی با هم خداحافظی کردیم و آرزو کردیم که به زودی زود همدیگه رو ببینیم و دوباره همسفر بشیم.