سفرنامه تور آبشار چوره طالقان مورخ 97/1/25

سفرنامه تور آبشار چوره طالقان
مورخ : 97/1/25
راهنما: محمدمهدی امینی زاده


از گرد راه می رسی؛ از فراسوی فصلی سرد و بارانی؛ ابرهای تیره را از صفحه آسمان می تکانی،
لبخند می زنی و درختان به سبزی قیام می کنند؛ عشوه می کنی و زمستان، بهار می شود.
بهار که می آید، کوچه های به بن بست رسیده از سرما، به رقص بر می خیزند و رهگذران را به شوق می آورند وچه رهگذرانی بهتر از مسافران البرز من !
که مشتاقانه در گرگ و‌میش بیست و پنجمین صبح بهار که قرین با بعثت پیام آور مسلمین است دور هم جمع میشوند تا گوشه ای دیگر از این طبیعت هزار رنگ را جستجو کنند .
با همراهی کاپیتان نیک پیمان عزیز و فرصتی کوتاه جهت استراحت ،دمی می آساییم و تا چشم باز میکنیم رستوران سنگی ابتدای جاده طالقان جهت صبحانه .
طالقان دیار اهل دلان ، منطقه ییلاقی در میان کوه های برفگیر البرز، از غرب کندوان، تا 40 کیلومتری شرق قزوین منطقه ای متشکل از حدود 80روستای کوهستانی که هم شعف انگیز است و هم اشتها آور و با این اوصاف ، صبحانه قبل از طبیعت گردی را هم باید با دقت و کامل نوش جان کرد که قوت کل روز فراهم گردد.
پس از صبحانه به سمت روستای سوهان حرکت میکنیم و فرصت مناسبیست برای آشنایی با طبیعت گردان و همنوردان عزیز .

دلم گمگشته کوی یار است
به امیدش زهر سو ،او روان است
گذرکرد از هفت شهر عشاق
وصالش گو که ملک طالقان است
میان ملک خوبانش سفر کرد
همه یاران خود از جان طلب کرد
سرانجام از پس دهها قریه
به سوهان ،خال ابرویش نظر کرد
روستای سوهان یکی از مشهورترین و زیباترین مناطق پایین طالقان است که ازجنوب در همسایگی ساختمان تاج و دریاچه سد می باشد .


از کوچه های این روستا گذشتیم و از دامنه کوه بالا رفتیم و در امتداد دره ای زیبا آرام آرام فرود آمدیم و‌در میانه راه ابرها هم با ما هم مسیر شدند و پایین آمدند


پیاده روی زیر باران و تگرگ هم عالمی دارد .حتی اگر سردت شود ، خیس و رنجور بشوی ولی انگیزه ات برای دیدن آبشار زیبای چوره قوی باشد همه سختیهایش شیرین میشود و چه زیباست این آبشار !!! آبی فراوان و بس خروشان و خنک در لابلای صخره ها و سنگها می رقصد .پاداش بیش از دوساعت پیاده روی ،صحنه ها و مناظر زیباییست که در این روزگار خشکسالی نعمتی بزرگ محسوب میشود


















همسفران ما که کوتاه نیامدند ولی باران کوتاه آمد و دیگر نیامد که دمی نشستیم و ناهاری خوردیم و ردپایی گذاشتیم و عکسها یی به یادگاری برداشتیم و آوردیم .
تا آفتاب عالم تاب رخی نشان داد ، تازه فهمیدیم که ساعتیست که از آبشار زیبا دور شده ایم و در راه بازگشتیم ،چند دقیقه ای در بلندای کوه مشرف به روستا با یاد و خاطره آبشار سکوت کردیم و با طبیعت یکی شدیم و با زنبور و پرنده و باد، هم نوا گشتیم و این همراهی آنقدر دلچسب بود که نزدیک بود چشمانمان پر از خواب شود .






دوباره قدم زنان از کوچه های روستا گذر کردیم و در راه بازگشت ،شیرینی خاطرات چند ساعت قبل در کاممان چرخید و با ترشی پنیر و دوغ محلی ملس شد .
همسفران پرتوان در مسابقه لباهنگ مسیر بازگشت هم هنر و ذوق خود را به اثبات رساندند و شادی و شعف را تا میعادگاه همیشگی البرز من به همراه آوردند و برگی دیگر از دفتر سفر های البرز من ورق خورد و دوباره یادمان آمد که سفر پایان ندارد ....
از همکار و دوست عزیزم امیر گوهر شناس تشکر ویژه دارم که بسیار همراهی کرد ...









به امید دیدار همه دوستان ...