سفرنامه تور جنگل بلند مازو مورخ 96/2/1

سفرنامه تور جنگل بلند مازو
مورخ 96/2/1
راهنما: پویا ملاحسنی


اردیبهشت ماه از راه رسید، ماه ایزد نگهبانِ زمین. ماهی که تکلیف طبیعت روشن می شود و بعد از کلنجارهای فراوانِ فروردین با زمستان...
بالاخره گل ها و سبزه ها بی دغدغه یکی بعد از دیگری می شکفند و جوی ها جاری می شوند و پرنده ها آواز سر می دهند. برگ درخت ها سبزتر و شفاف تر از همیشه خودنمایی می کنند و کوهستان های مغرور با قله های سفیدشان دلربایی می کنند... این ماه ماهی نیست که آدم بتواند در خانه بنشیند و از زیبایی های شگفت انگیز طبیعت خودش را محروم کند.
بهار هست و دل با دیدن طنازی هایش در سینه می تپد... باید که سر به بیابان زد و خود را در طبیعت گم کرد...

جنگل بلندمازو باز هم مقصد ما بود تا در این روزهای بهاری سهم خودمان را ازطبیعت بگیریم...
مثل همیشه بعد از کمی خواب و صبحانه در سیاه بیشه و معارفه و پیچ و خم های زیبای هزار چم و آبشارهای زیبای کمجل به اول مسیر پیاده روی رسیدیم...






هوا بی نظیر بود... نه سرد بود و نه گرم... ابر و مهی رقیق آسمان رو در برگرفته بودند و بارانی شبنم وار در حال باریدن بود... لبخندی رضایت بخش روی لب ما بود و با قدم های پیوسته به سمت جنگل در حال حرکت بودیم...






از بوته زار و چمن زار گذشتیم...






از کنار لیلکی تیغ دار هم رد شدیم و کمی جلوتر با شاه بلوط (بلندمازو) زیبا و دیدنی عکس یادگاری گرفتیم...



از لابه لای درخت ها و قارچ ها و شاخه ها گذشتیم تا به کنار رود رسیدیم... پا به درون آب زدیم و سرمای آب حالمان را جا آورد...






اطراق کردیم و بساط ناهار و چای رو به پا کردیم...












هر کسی به گوشه ای از جنگل رفت و در خلوت جنگلی خودش با طبیعت عشق بازی کرد...
طناب کشی جانانه ای هم کردیم که هر بارهم با شکست گروه ما همراه شد...
در راه برگشت هم تعدادی از همسفرها برای دقایقی گم شدن در جنگل را تجربه کردند...






شوخی و خنده و بازی هم مثل همیشه راه برگشت را داخل اتوبوس برای ما کوتاه کرد و آش کندوان هم سفر شیرین ما به شمال را کامل تر کرد.
هنوز 11 شب نشده بود که سفر یک روزه مان به پایان رسید...
از تمام همسفرها که با همدلی و همراهیشان این سفر را خاطره انگیزتر کردند متشکرم...
به امید دیدار در سفرهای آینده با کلی خاطرات جدید و به یاد ماندنی...