سفرنامه تور دره زمان مورخ 1398/05/04

سفرنامه تور دره زمان
مورخ: 1398/05/04
راهنما: امیر گوهر شناس

بنام آفریدگار موج و صخره و رود
همیشه وقتی صحبت از طبیعت میشه، خیلیا یه دشت بزرگ با خوشه های گندم که با وزش باد رقص کنان در کنار هم موج میزنند ، تو ذهنشون نقش میبنده
اما همه طبیعت این نیست، وقتی قرار باشه طبیعت رو لمس کنیم باید دلمون رو به دریا بزنیم و بریم تو قلب طبیعت
رودها یکی از عناصر جدا نشدنی زمین هستند که در مسیر خود از هر مانعی با صلابت عبور میکنند.
چهارم تیرماه سال نود و هشت خورشیدی
در مجموعه البرز من تور یکروزه به مقصد تنگه زمان برنامه ریزی شده.
تنگه زمان یا دره زمان منطقه ای بسیار خنک در دامنه دماوند است که در این فصل گرم مشتاقان زیادی دارد.
اینجا جاییست که قدرت رود را میبینیم که به چه زیبایی در دل سنگ نفوذ کرده و این مسیر را بوجود آورده.
طبق برنامه انجام شده حرکت ما اول صبح از مقابل دفتر البرزمن شروع شد.
مسیر ما بسمت تهران و بعد از گذشتن از رودهن و آبعلی در محدوده پلور خواهد بود.
از تهران که گذشتیم وقت آن بود که معارفه را آغاز کنیم تا همسفران با یکدیگر آشنا شوند. معارفه شروع شد و دوستان یکی یکی آمدند و از اسم و رسم خودشون گفتن. جاده را پیش میرفتیم و آشنایی ادامه داشت تا برای صرف صبحانه به آبعلی رسیدیم. صبحانه را نوش جان کردیم و بعد از آن ادامه راه را پیش رفتیم، در ادامه مسیر معارفه ما ادامه داشت تا به پلور رسیدیم. در پلور وارد جاده فرعی شدیم و بعد از مسیر کوتاهی به محل مورد نظر رسیدیم.
برای رفتن به داخل تنگه آماده شدیم و با اعتماد به نفس کامل بسمت رودخانه حرکت کردیم.


ابتدای مسیر از کنار رود هست ، تا کمی بعد که باید از عرض رود گذر کنیم.


این محل در بدو ورود بخاطر حجم زیاد آب،کمی سنگین بنظر میاید. با کمک همسفران از عرض رود گذشتیم و مسیر را پیش رفتیم. مسیر کمی سربالایی بود و بعد از آن باید از صخره پایین میرفتیم‌.عبور از این نقطه از مسیر باید با احتیاط انجام میشد، گروه دیگری جلوی ما بودند که تا رد شدن آنها از این محل باید صبر میکردیم. دقایقی بعد مسیر برای عبور ما آماده شد و همسفران پر انرژی البرزمن با همیاری همدیگر این نقطه را پشت سرگذاشتیم.
حال به جایی رسیدیم که باید کامل وارد رود شویم. از کنار رود با احتیاط وارد رود شدیم، آب بسیار سرد بود که شوک زیادی به ما وارد می کرد. از کنار صخره مسیر را پیش میرفتیم، در بعضی از نقاط عمق رود به بیش از یک متر میرسید، و در بعضی نقاط تا حد زانو.
چالش زیادی در راه وجود دارد که با همکاری و همیاری تمام دوستان پیش میرفتیم.
سرمای آب کم کم داشت بر ما غالب میشد و مجبور بودیم در هر جایی که سطح آب پایین توقف میکردیم تا کمی گرمای بدن جبران شود.
همچنان راه از داخل رود ادامه داشت تا خشکی رسیدیم، هوا نیمه ابری بود ولی بیرون آمدن از آن آبسرد در هر هوایی گرما بخش بود. دقایقی استراحت کردیم تا مسیر هم کمی خلوت شود.
باز هم وارد رود شدیم و پیش رفتیم. همچنان از کنار رود و با کمک گرفتن از سنگ با احتیاط جلو میرفتیم، تا به جایی رسیدیم که باید از عرض رود گذر میکردیم. عمق آب به حدود ۱/۵ متر میرسید، با کمک همسفران این نقطه را هم گذشتیم و از آبشار کوتاهی که در ادامه آن بود بالا رفتیم تا به خشکی رسیدیم. ادامه راه از روی سنگهای کنار رودخانه بود، حدود ۱۰ دقیقه بعد به آبشار رسیدیم. این آبشار در اصل یکی از سرچشمه های دماوندکوه هست که حجم آب بسیار زیادی دارد.


اینجا نقطه پایان پیمایش ماست . با اینکه انرژی زیادی برای رسیدن به اینجا صرف کرده بودیم، اما بعضی از همسفران همچنان تازه نفس بودند و بی درنگ به زیر آبشار رفتند تا لذت این سفر را کامل کنند.
بعضی هم ترجیح دادند تا این زمان را با گرفتن عکس یادگاری سپری کنند. دقایقی بعد برای صرف نهار و استراحت نشستیم و با اشتیاق تمام مشغول خوردن نهار شدیم.
ساعتی با نهار و استراحت گذشت و وقت رفتن رسیده بود، باید این چشمه بزرگ را با تمام زیباییش ترک میکردیم.




مسیر برگشت ما همان مسیر آمدنمان هست. راه برگشت را پیش گرفتیم، در برگشت مسیر کمی خلوت تر بود و با سرعت بهتری میتوانستیم حرکت کنیم.
هم جهت با رود جلو میرفتیم و آب سرد را پشت سر میگذاشتیم.
ساعتی بعد به همان سنگ ابتدای مسیر رسیدیم و باید از آن بالا میرفتیم.
برای اطمینان بیشتر طناب انداختیم و با کمک دوستان این معبر را هم گذشتیم. در بالای این سنگ سکوی نسبتا مرتفعی هست و حوضچه عمیقی که در پایین آن هست محل خیلی خوبی برای پریدن در آب. چند نفر از همسفران هم این تجربه را برای خود رقم زدند. برای اطمینان بیشتر طناب انداختیم و با کمک دوستان این معبر را هم گذشتیم. در بالای این سنگ سکوی نسبتا مرتفعی هست و حوضچه عمیقی که در پایین آن هست محل خیلی خوبی برای پریدن در آب. چند نفر از همسفران هم این تجربه را برای خود رقم زدند. بعد از دقایقی بسمت ماشین
حرکت کردیم. سوار اتوبوس شدیم و با کوله باری از خاطره بسمت کرج حرکت کردیم.
مسیر برگشت با شادی و خوشی و مسابقه و جایزه سپری شد.
با سپاس از همکاران خوبم، احمدرضا هاشمی و ژینا سام
با تشکر
امیر گوهرشناس مقدم